Yazar: Mustafa ATALAR

Padişahı seninle beraber bir yerde oturur görsen de, sen kendini tanı, haddini bil de daha düzgün, daha edepli otur!

Esas tanınıp bilinmesi gereken haktır. Hak, insanlarla tanınmaz, insanlar hakla tanınır.

Ne uzunluk kaldı, ne kısalık, ne de genişlik. Çeşit çeşit gölgeler, güneşe rehin oldu.

Ben, kafes içerisinde mahpus olayım da, siz yeşilliklerde, ağaçlarda, gül bahçelerinde zevk ve sefa edin? Sizden derdime bir çare, bir yardım, bir kurtuluş yolu diliyorum!

Batıl tevilden vazgeçip kendini düzeltmeye çalışan kişi, görünüşte sinek gibi hakir de olsa, onun ruhu yüceldikçe yücelir.

Allah sevgisi, yalnız düşünce ve mânâdan ibaret olsaydı, namaz ve oruç gibi zahirî suretleri olan ibadetlere gerek kalmazdı.

Gurur ve kibir sahibi olanı kimse sevmez. Deniz bile ölüyü başında taşır ama, diri kimse onun elinden kolay kolay kurtulamaz.

Bulutlu günde, yahut ta geceleyin, kıbleyi araştırmak için kıyasa baş vurabilirsin. Fakat, güpegündüz ve Kabe de karşında iken bu kıyasla, bu araştırma ile işin ne? Kendi kendine saçma sapan kıyaslar yaparak, hayalin ta kendisi olan şeyleri hakikat sanma!

Bu zamanede diyar diyar dolaşan, yerleri ölçen biziz.
Şehirden şehre göçerek şehirleri süsleyen yolcu biziz.
Engin denizlerde yolunu kaybetmiş gemiye dönmüşüz.
Her gün bir menzilde, her gece bir konakta bulunuruz.

Biz altın gibi sadece belli kişilerin sahip olabildiği değerlerden değiliz.Biz engin denizler, yeraltındaki sınırsız madenler gibiyiz, herkesin malıyız.