Yazar: Mustafa GÜNEŞ

Ne kelimeler seni anlatıyordu
Ne sen kelimeleri

Yaşlı gece bekçisi
Gelmeyecek sabahı düşünüyor

Ne zaman gülsen
Mağrur bir rayiha yayılırdı

Reyhan ağacının altında
Dağıtalım efkârı

Ben kırılırdım anlara
Sen hep o ağacın altı derdin

Ve şiir yazmayan kalemime
Küstüm.

Hürriyete uçarken tel örgülerden,
Sessizce tüttürecektim son sigaramı

Bahçedeki uzun ağaçlar.
Korkuyla selamlardılar akşamı

Alışamadım bu beş yağmurlarına,

Ve sahtekârlığa.